ΕΠΙΓΡΑΜΜΑ ΙΙΙ

ΕΠΙΓΡΑΜΜΑ ΙΙΙ

Εδώ στην ξεχασμένη αυτή γωνιά με θάψανε.

Το εφηβικό μου σώμα δώσαν βρώμα στη φθορά,

το εφηβικό μου πνεύμα κάλυψαν μ’ εγωισμό

κι έγινα έτσι τάφος ζωντανός. Μα

η ακμαιοτάτη αγάπη που με καίει για σένα,

τους ξέφυγε. Δε θάφτηκε μαζί μου

- τέτοια αγάπη πώς ν’ αφανιστεί και πώς να σβήσει -

όσο βαρειά κι αν είναι η πλάκα.

Προσδοκώ ανάστασιν νεκρών.

Όταν η ζωντανή μου αγάπη θα σε κρίνει

και θα σε βρει σε αγάπη ελλιπή.

Εις του μέλλοντος αιώνως τη ζωή,

όταν η καθαρή μου αγάπη θα σε σώσει

θάμαστε πάλι στη μεριά των εραστών.

ΝΣ

05.06.2006

ΓΙΑΠΙΑ (Building frames)

ΓΙΑΠΙΑ

Στον Γ. Γ.

Μισοχτισμένους ~ σὰν παλιὰ γιαπιὰ ἐρειπωμένα ~

ἀπὸ ἔρωτες γεμάτη ἀσχημαίνει ἡ μόνη μου καρδιά.

Μὲ πόσον πόθον ἄρχιζε ἡ δομή των, τὰ θεμέλια

πόσον βαθειὰ ἐμπήγονταν στὴν γῆν. Οἱ φαντασίες

ἐδούλευαν μὲ βιάσην καὶ σπουδήν – ὦ, μέγα λάθος!

Στὸ ἰδεογόνο μου μυαλὸ ὑπῆρχε κιόλας τελειωμένον

τὸ κτίσμα αὐτὸ τῆς ἡδονῆς. Διακοσμημένον

μὲ τὲς μορφὲς τῶν ἐκλεκτῶν, τῶν λατρεμένων

καὶ τὲς πνοές μου, ὅσες ἐστέναξα γι’αὐτούς.

Μόνον στὰ σχέδια ἔμενε τὸ σπίτι. Οἱ λατρεμένοι

δειλιάζαν κι ἐγκατέλειπαν, θλιμμένοι κι εὐγενεῖς

- δὲν εἶχαν χρόνον οὐτε διάθεσιν νὰ πλήξουν

ἤ νὰ πληγοῦν: γιὰ ἐπώδυνες ἀγάπες θὰ μιλοῦμε; -

καὶ μὲ μιὰν αἴσθησιν ὀρθότητος στοὺς λόγους.

Ἔτσι εἶναι·  ἄμα ἔχεις συνηθίσει στὲς παράγκες

οἱ στέρεοι τοίχοι, ἀντὶ γιὰ σπίτι, φυλακή.

ΝΣ

06.02.2006