ΓΙΟΚΑΡΙΜ
Τις μυστικές ζωές μου τις χαμένες
στήριξα πάνω σ’ ένα Γιόκαριμ που επέταγε
και νόμισα πως πέταγα κι εγώ για λίγο.
Έχτισα ελπίδες στέριες πάνω σ’ ένα Γιόκαριμ
κι αμπαρωμένος βρέθηκα να υπερασπίζω
μανιακώς το απόρθητόν μου Κάμελοτ.
Στα επιμελώς κανονισμένα όνειρά μου
που σκηνοθέτησα με τάξη περισσή ενυπνίως
το Γιόκαριμ επικρατούσε, ενδεδυμένο το λευκό μανδύα.
Όλοι κατατροπώθηκαν από το Γιόκαρίμ μου
κι όλα προσκύνησαν την άπιαστή του δόξα
η αρχαία Μεσοποταμία κι η νέα Βαβυλών,
Αμερικές κι Ευρώπες, Νότος και Βορράς
λατρεία προσφέρουν πια θερμή στο Γιόκαριμ
που έφτιαξα ζητώντας να ξεφύγω την ανυπαρξία.
Πώς να σταθώ να πω στο πλήθος την αλήθεια,
ότι ποτέ τωόντι δεν υπήρξε Γιόκαριμ;
Σίγουρα θα με πάρει για τρελλό η κυρούλα
που βγάζει το ψωμί της από τα λαχεία.-
ΝΣ
29.12.1996
No comments:
Post a Comment