ΧΤΕΣ ΒΡΑΔΥ
Χτες βράδυ είδα τον Έρωτα.
Εβγήκε στη σκηνή και χόρεψε
κι ήτανε το κορμί του θάνατος μικρός,
το γέλιο του λατρεία,
απόλαυση ο εκστατικός χορός.
Λατίνος, ισπανός, μελαγχροινός,
θεϊκός, με πόδια φτερωμένα,
ρυθμό να δίνει στης καρδιάς το χτύπημα.
Κάθιδρως, άκοπος, αεικίνητος, ζεστός,
χυμούς ζωής να εκπέμπει μ’ ένα βλέμμα
ξανά θυμίζοντας το μέγα της ζωής μου δίλημμα.
Χτες βράδυ είδα τον Έρωτα.
Τον λάτρεψα, τον ένοιωσα, ενώθηκα μαζί του
σε τελετές ανείπωτες, σε άγριες εκδηλώσεις του κορμιού
που ελεύθερα τα κύματα της ηδονής αφήνουν
αντάμα στις σταλαγματιές του ιδρώτα που κυλά.
Α, νάταν κάθε που βραδιάζει χτές το βράδυ.
4.11.1994
No comments:
Post a Comment