ΒΑΣΙΛΙΚΟΝ (Royal)

ΒΑΣΙΛΙΚΟΝ

Είναι μακρύς ο δρόμος του Ήλιου.

Αβάσταχτος ο πόνος του. αυτός, ένας Άναξ,

δούλος στην κάθε μιαρή ειρκτή

ενός κόκκου σκόνης αεικίνητης

και στη θέληση Εκείνου που άπαντα απ' αυτόν εξάρτησε,

ζυγό βαρύ επιβάλλοντας στη φλογερή ουσία της ύπαρξής του.

Ποιός καταλαβαίνει έναν Ήλιο;

Έναν κατάδικο της αιώνιας μοναξιάς

που δίνει η απρόσιτη υπεροχή;

Αίρει το τίμημα της δόξας του μεσουρανού,

κλέους ανυπέρβλητου και υπαρξικτόνου,

που αχόρταγα καταβροχθίζει περιρρέουσα ύλη.

Είν' ένας Rex tremendae majestatis,

και μόνο του δέους η απόσταση σ' αυτόν αρμόζει.

πεθαίνει παραχρήμα αυτός που τόλμησε το Βασιλέα ν’ αγγίξει.

Μόνο η θωριά του αρκεί,

αρκεί να μαλακώσει την παγωμένη καρδιά της πέτρας

και να λύσει τα μάγια της Πριγκήπισσας των υδάτων.

Τ’ αρχοντόπουλα του δάσους προσκυνήσανε σαν φάνηκε

και οι φτερωτοί αοιδοί εμπνεύστηκαν στο πέρασμά του.

Το ρόδινο περπάτημά του στο δέρμα του ωκεανού

την εξουσία επικυρώνει αδιάβλητη σε κόσμους των Μουσών.

Αυτοῦ μεν ἔγνω τε τήν δύσιν, μα τι ’ναι η δύσις,

αν όχι μια σύμβαση μεταξύ ανθρώπου και ανθρώπου;

Δεν ξέρετε ότι ο χρόνος δεν ενοχλεί το Βασιλέα;

Αχ, ουρανέ, χάριζέ μας την όψη του προσώπου του άρχοντά μας.

Αχ, ουρανέ, μην επιτρέψεις να σβηστεί απ’ τη μνήμη μας

το οικόσημο που φανερώνει την καταγωγή μας.

02.03.1995