ΜΙΚΡΗ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ ΤΣΕΠΗΣ
Ταξιδεύω και χαίρομαι.
Είναι γλυκιά η σκέψη σου που με συνοδεύει
μα γλυκύτερη η σκέψη μου που στο σταθμό σε χαιρετά.
Σκιρτώ όταν βλέπω κάθε χόρτο, κάθε δέντρο,
κάθε ιδιαίτερο, γνωστό σημάδι στην οδό,
κάθε πλαγιά απότομη, με βράχια στολισμένη,
το μυστικό ποτάμι που νωχέλικα έρπει στο γιαλό,
και θυμάμαι
πως όλ’ αυτά και συ μαζί μου τα ’χεις αντικρύσει.
Κι αν κι είσαι εσύ αυτός που ταξιδεύει,
είμ’ εγώ που χαίρομαι τη θέα ετούτη και το ξέρεις
πως απ’ τα μάτια σου κρυφοκοιτώ στα έξω.
Γιατί απορείς; Δεν ξέρεις πως μαζί σου κουβανείς
ένα καθόλου ευκαταφρόνητο κομμάτι της ψυχής μου;
05.07.1995
No comments:
Post a Comment