ΜΑΣΚΕΣ
Στην προδοσία που διεπράχθη.
Δεν σε κατάλαβα· βγήκες στην πίστα
κι έφεγγες· το φως σου αυτό με μάγεψε.
Κι αυτή δεν ήταν παρά μόνο μία απ’ τις τόσες μου αρχές
που καταλήγουν σε οικτρά και βαραθρώδη τέλη.
κι έφεγγες· το φως σου αυτό με μάγεψε.
Κι αυτή δεν ήταν παρά μόνο μία απ’ τις τόσες μου αρχές
που καταλήγουν σε οικτρά και βαραθρώδη τέλη.
Μα δεν απέμενε παρά ο Χρόνος
κι η κοντινή, προσεκτική αντίληψις
για να διαπιστωθεί
πόσο χλωμό στ’ αλήθεια ήταν το απαστράπτον φως σου,
κι η κοντινή, προσεκτική αντίληψις
για να διαπιστωθεί
πόσο χλωμό στ’ αλήθεια ήταν το απαστράπτον φως σου,
πόσο αναπόφευκτη η αποκάλυψις της αληθείας,
πόσο περίτεχνα τις βολικές σου μάσκες στα εκμαγεία
της δειλίας, της αδιαφορίας και του συμφέροντος
είχες φιλοτεχνήσει!
Μα τώρα η μάσκες δεν καλύπτουν πια.
Και το κοινό σου, που σε ειδωλολάτρεψε
είδε κι αυτό πως στης ζωής τους θιασώτες
πολλές φορές η γελοιότης βρίσκεται πίσω απ’ τις μάσκες
και πως εκεί, στα σκοτεινά, συναγελάζεται την ανανδρία
κι όλα όσα θεωρείς καλύτερα κρυμμένα να είναι.
Τι δυστυχία, αλήθεια, και για σένα,
χωρίς τις μάσκες σου αυτές να μην μπορείς να κάνεις!
Τι απελπισία και για τους θεατές σου,
έτσι να τους γκρεμίζεται η εμπιστοσύνη η προδομένη.
ΝΣ
19.06.1996
No comments:
Post a Comment