ΣΥΝΑΓΩΓΕΣ
Ἕως πολὺ τὴν ἔζησα τὴν ἡδονήν. Αὐτὴν
ἐζήτησα νὰ βρῶ εἰς τὲς συναγωγὲς
τῶν ὠραιοτάτων νεανικῶν, ἰδανικῶν σωμάτων
εἰς τοῦ μυαλοῦ τὲς κάμαρες, τῶν ἀρωμάτων
τὲς μνῆμες, εἰς ἐκτάκτους καὶ περιπαθεῖς φωνὲς
ποὺ ἀκούστηκαν παλιὰ καὶ σβήσαν. Πλὴν
ἀπὸ τ’ ἀρώματα καὶ τὲς γλυκὲς φωνές των
πιὸ ἔντονες τοῦ βλέμματος καὶ τῶν χειλιῶν οἱ ἀναλαμπὲς
μ’ ἔρχονται πίσω. Ἐξαίσια βλέμματα, ποὺ πρὶν
καλῶς ἐννοηθοῦν, ἀφήνονταν στὴν προσμονὴν
καὶ χείλη αἰσθητικά, ζεστά, ποὺ στὲς κρυφὲς συναγωγὲς
ἀνεπαισθήτως μὲ ἀποκάλυπταν τὲς διαφορές των.
Ἕως πολὺ τὴν θέλησα τὴν ἡδονήν. Τὴν ηὖρα
μόνον εἰς τοῦ μυαλοῦ τὲς κάμαρες, κρυφά.
Εἰς τῶν αἰσθητικῶν χειλιῶν τὴν διαφοράν,
στῶν ἐξαισίων βλεμμάτων τὲς ματιὲς τὴν ηὖρα.
ΝΣ
17.09.2002
No comments:
Post a Comment