Άφωνος στάθη εμπρός στο θέαμα ο προφήτης.
Σε κάμπο βρέθηκε ατελεύτητο, οστά γεμάτο,
ώσπου το μάτι έφτανε. Θάνατος πέρα ως πέρα.
Και κλονίστηκε.
Μα υπάκουσε σ’ Αυτόν και μίλησε
και πρόσταξε να γίνουν μέλη τα οστά κι αρθρώσεις,
και σάρκα κέλευσε να ντύσει τα ξηρά του λαού απομεινάρια
ζεστή. Και ιδού, μακάβριο συναπάντημα,
οστό με οστό να σμίγει βλέπει και να δένεται
με δέρμα ωχρό καλύπτοντας την άνυδρή τους όψη
- χρόνια και χρόνια φρόντισε η ερημιά γι' αυτό -
κι απ' το μηδέν να σχηματίζονται νέα σώματα,
αρτιμελείς νεκροί, που κείτονταν στα χώματα.
Και πάλι τότ’ ελάλησε και κάλεσε το Πνεύμα
ζωή να δώσει με τις τέσσερις πνοές στ’ άδεια κουφάρια.
Και γίνετ’ αίφνης ταραχή μεγάλη και βροντή,
καθώς ο άϋλος Επισκέπτης ουρανόθεν σκέπασε
τον τόπο. Και ώ, θαυμάτων θαύμα, πάραυτα
ζωή πλημμύρισε η νεκρή κοιλάδα.
02.06.1995
No comments:
Post a Comment