ΤΕΡΜΑ ΑΙΟΛΟΥ
Τέρμα Αιόλου κατοικούν οι Άνεμοι.
Ένας για κάθε όψη της μεγάλης πόλης.
Άγνωστοι μεταξύ τους. Αιώνες αντάμα κι όμως,
δεν έχουν ποτέ ο ένας τον άλλον αντικρύσει.
Στο κέντρο στέκονται του άστεως,
στης Πλάκας τα στενά παίζουν κυνηγητό
στων γιασεμιών τα πάντα όμορφα κλωνάρια,
πειραχτικά χαϊδεύοντας τα φύλλα της κληματαριάς,
που ανταποδίδουν θυμωμένα την ενόχληση
σφυρίζοντας και τρέμοντας.
Πέρνα από εκεί, σαν στην Ακρόπολη ν'ανέβεις εύχεσαι.
Αφήνεις πίσω σου το θόρυβο των σιδερένιων αλόγων
και στην πνοή την αγαστή του Ζέφυρου ιππεύεις,
που σ'ανεβάζει παραχρήμα στο βράχο τον ιερό
και απαλά, σαν το μωρό στην κούνια,
στο δυτικό αέτωμα του Παρθενώνα σ' απιθώνει.
Πέρνα από εκεί, σαν στην Ακρόπολη ν’ ανέβεις εύχεσαι.
Δώσε τιμή και σκέψη στους Ανέμους, και σέβας αρμοστό.
Υπήρχαν πάντα, και υπάρχουν και θα υπάρχουν,
πριν από σένα, τώρα και μετά σου.
Ευχήσου μόνο και λατρευτικά αξίωσε,
σαν την ψυχή ελεύθερη αφήσεις,
σαν άνεμος κι αυτή από ’δώ απ’ τα χαμηλά να ξεκινήσει
κι εμπόδιο να μη βρει στο διάβα προς την άπειρη πατρίδα.
Τέρμα Αιόλου ξεκινούν οι άνεμοι.
13.10.1993
No comments:
Post a Comment