ΣΤΙΓΜΕΣ (Moments)

ΣΤΙΓΜΕΣ

Περιχαρεῖς μικρὲς στιγμὲς τῆς νεότητός μου,

ὅταν τὰ μονοπάτια μου περνούσαν

τὰ λατρεμένα εἴδωλα, τῆς ἡδονῆς οἱ ἁπτὲς μορφὲς

πηαίνοντας γι’ ἄλλους προορισμούς. Αὐτὸ

τὸ βάδισμά των στὰ δικά μου μονοπάτια,

τὸ προσωρινόν, ἐσμίλευε τὴν θλίψιν μου

- ἂν καὶ περιχαρεῖς τωόντι οἱ στιγμὲς ὑπήρξαν -

στῆς ποιήσεώς μου τὲς πτυχές, διέγραφε ἀφειδῶς

τῆς τέχνης μου τοὺς τρόπους καὶ τὲς πρακτικές.

Τὸ πέρασμά των ἄφηνε ἴχνη, τῆς πορείας σημάδια

ἐφαίνονταν στοὺς λόγους καὶ στὲς μουσικές.

Ὅμως, ἀπ’ τὴν πολλὴν τὴν τέχνην καὶ τὴν ποίησιν πίσω

ἐσύχναζεν κρυφὰ τῆς ἔνωσης ὁ πόθος, τὲς στιγμὲς

ὅσον τὰ λατρεμένα εἴδωλα περνούσαν. Μὰ ἦσαν

πάντοτε περάσματα: προορισμὸς δὲν ἔγινα ποτές.

ΝΣ

01.12.2002