ΕΡΧΟΝΤΑΙ
Τις ημέρες που έρχονται αντικρύζω με φόβο
και τα βράδια ριγώ, σαν μπροστά μου περνούν
σαν φρικτές διοράσεις οι νύχτες που θά ’ρθουν.
Η στιγμή που διαφεύγει το βλέμμα των γύρω,
η καρδιά που τραβάει σε οδούς ηδονής
είν’ αυτά που τα εντός μου ταράζουν.
Και βαδίζω σε δρόμους που άλλοι χαράξαν
και σκοντάφτω σε λίθους, φρουρούς της σιωπής
κι οι ψυχές μου απ’ το αίμα μου στάζουν.
Μα μονάχα εμπρός προχωρώ και ματώνω
και δε βλέπω στα πίσω ελπίδα καμμιά.
οι πολλοί δισταγμοί με κουράζουν.
Έτσι πάω κι όπου βγώ. Αποφάσισα μόνος
τώρα εκεί να διαβώ, να ερευνήσω, να ιδώ
όλ’ αυτά που πετράδια φαντάζουν.
Στο ταξίδι μου αυτό, το κοινό μυστικό μου
στο βάθος του νου σου αν ψάξεις, θα βρεις.
Οι ζωές μας τον κόσμο μοιράζουν
κι η αγάπη κρυφή μένει ακόμη! Σιωπή μου,
αν φωνάξεις στις στράτες, με οδύνη θα δεις
πως πολλοί των ανθρώπων μάς μοιάζουν.
Τις ημέρες που έρχονται αντικρύζω με τρόμο
και τα βράδια θρηνώ, σαν εντός μου γελούν
οι στιγμές ευτυχίας στις νύχτες που θά ’ρθουν.
Γιατί έμαθα πλέον, πως κάθε τους γέλιο
με μια θλίψη παράφωνη πλέκει ωδές
όταν ώρες ευθύνης πλησιάζουν.
ΝΣ
19.10.1997
No comments:
Post a Comment