ΛΙΓOI
Κι ἂν βρεῖς τὴν ἡδονὴ στὸ πλῆθος τῶν ἐρώτων
τῆς σειρᾶς, γιὰ λίγο θὰ εἶναι. Δὲν θὰ σὲ δοθεῖ
ἡ ἐκλεκτὴ ἀπόλαυσις τῶν πρώτων, τῶν σεμνῶν
καὶ συναρπαστικῶν ἐρώτων, ὅσων ἔζησες. Αὐτήν
εἰς τὴν ποσότηταν δὲν θά ’βρεις, ὅπως τότε
στὸ πεινασμένο βλέμμα πάνω ἀπ’ τὸ κερί,
στὸ διψασμένο γι’ ἄλλο σῶμα σῶμα
καὶ στῶν λυγμῶν τὴν ἔκρηξιν τὴν ἔνιωσες.
Στὰ πρωινὰ ξυπνήματά σου δὲν θὰ βλέπεις
τὴν ὀμορφιὰ ποὺ κάποτε εἶχες ἀγκαλιά. Ἄ, τὰ φιλιά
ποὺ τότε δίστασες νὰ δώσεις, ἡ γλυκειὰ ἡδονὴ
ποὺ δὲν ἐτόλμησες νὰ πιεῖς, αὐτὰ σὲ πνίγουν,
τὰ ἀνεκπλήρωτα τῶν λίγων, τῶν ἀγνῶν
καὶ συγκλονιστικῶν ἐρώτων, ὅσων ἔζησες.
ΝΣ
8 Μαΐου 2005
No comments:
Post a Comment