ΒΡΟΥΤΟΙ (Bruti)

ΒΡΟΥΤΟΙ

Ὁ Ἰούλιος Καῖσαρ, ἄναξ σοβαρὸς καὶ μετρημένος

σοφόβουλος, δικαιότατος καὶ τόσον εὐφυής,

πῶς δὲν τὴν εἶδε τὴν συνομωσίαν, τὴν τύχην

πῶς ἐμπιστεύτηκε τὴν ἄθλια, τὴν τυφλήν;

Πῶς νὰ μὴ βάλη μὲ τὸ νοῦ του πὼς ὁ Βρούτος

aὐτὸς ὁ ἴδιος ποὺ μεγάλωσε, ipsus filius suus,

µὲ τὸ μαχαίρι θὰ τὸν τέλειωνε, σφαγμένον

στοὺ Καπιτώλιου τὸ τελευταίο σκαλί;

Ἡ Ἱστορία δὲν μᾶς λέγει ἐν τέλει πῶς καὶ τί,

οὔτε γιατὶ ὁ Καῖσαρ δὲν ἀμύνθη. «Et tu, fili?»

Δὲν πέθανε ἀπ’ τὸ μαχαίρι ὁ ἄναξ, μαρτυρᾶ τὸ «et».

Ἀπὸ τοὺς ἄλλους τὸ περίμενε, τοὺς ἄλλους.

Ἡ δολοφόνος αἴσθησις τῆς προδοσίας, αὐτὴ

τὸν ἔπνιξε στὸ τέλος στὸ αἶμα. Τὶ νὰ ἀμυνθῆς,

τὶ λόγον ἔχεις τᾶχα πιὰ νὰ μὴν πεθάνης

ὅταν ὁ ipsus filius tuus σὲ βδελύσσεται;

ΝΣ

06.09.2005