[...Δε μου ταιριάζει...]
Λάθος. Δε μου ταιριάζει αυτή η ζωή.
Και σαν κοιτώ στα πίσω, οδύνη
πως πάντα λάθος μετά λάθους διεξήγαγον.
Kαρφιά αιμοβόρα, σκουριασμένα πια
από του χρόνου την πατίνα, αλλ’ όμως
πάντοτε το ίδιον αιχμηρά και οχληρά,
κάθε που βλέμμα εταστικό συντόμως
πλην μ’ όλη επίγνωση της ύπαρξής των
αυτά μετρά.
Απελπισία, το Πνεύμα,
Απελπισία, το Πνεύμα,
στης ύλης το σταυρό προσηλωμένο,
την διαφυγή μόν’ εύχεται (κι απεύχεται συνάμα)
έχοντας γνώση πως το λάθος είν’ αυτό
που τέλος στην Ανάσταση θα φέρει.
Αδυναμίας στιγμές πολλάκις συναντώ,
δια Μουσικής τινός πασχίζω υπερβαίνειν.
Σωστό το λάθος να γυρίσω δεν μπορώ,
μα πια άλλα σφάλματα να πράξω, δε συμφέρει.
Λάθος. Δε μου ταιριάζει αυτή η ζωή.
Πρώτος ο εαυτός μου πια το ξέρει.
19.10.1994
No comments:
Post a Comment