ΑΓΑΝ ΠΑΘΟΣ
Σε κήπους, νύχτα, βρώμικους και σκοτεινούς
γυρέψανε την ηδονή αυτονομημένη
σαν καταφύγιο ενάντια στην αγάπη γνήσια
σαν πυρετώδη λόγχη ενάντια στην καρδιά γενναία
σαν αιθριάζον όραμα ενάντια σ' αισθήματα ομιχλώδη.
Ληστές εις τον σταυρόν και Ιούδες.
Ο θάνατος εγράφη. Και δεν εκόστισεν εν τέλει
ούτε τριάντα αργύρια. Μα ήταν η ζωή επιλογή.
Δεν αδολέσχησε στο θάνατο η Αγάπη
αλλά μόνον έδωσε, έδωσε.
Τα καρφιά σώματα σκίσαν δύο
μα μία ψυχή κατέληξε στον Άδη.
Το θέαμα κοινό.
Η μία είδε και εχλεύασε. Άνθρωπος. Εσύ.
Η άλλη Είδε και Επέλεξε. Άνθρωπος. Εσύ.
Εσύ;
Ακούς και βλέπεις, Ιούδα και Ληστή;
ΝΣ
24.09.2005
No comments:
Post a Comment