Μήπως θα μπορούσα κι εγώ να προσφέρω
μερικά μελαγχολικά τριαντάφυλλα;
Θα τ’ αφήσω εδώ χάμω, κοντά στα δικά σου λουλούδια
για να κλάψουν μαζί αυτές τις Μοίρες
που σ’ έριξαν μέσα στο μνήμα σου από τώρα
και σού ’δωσαν τη δύναμη, νεκρός εσύ,
νά ’σαι πιο ζωντανός από τους ζωντανούς.
Μερικά μελαγχολικά τριαντάφυλλα
για τη χορευτική σου πέννα
που φτιάχνει κόσμους του μυαλού σου
για να ζουν μέσα τους οι θαρραλέοι αυτοί
που τόλμησαν στη φαντασία να ζήσουν.
Μήπως θα μπορούσα κι εγώ να προσφέρω,
αγαπητέ ποιητά των ονείρων,
όσο πιο γίνεται πολλά, όσο παίρνει,
πλήθος τα μελαγχολικά τριαντάφυλλα;
Να σου κρατούν συντροφιά
όταν πετάς
όταν χτίζεις
όταν ποτίζεις
όταν συνθέτεις
κοντολογίς, κάθε που γράφεις.
ΝΣ
01.08.1998
No comments:
Post a Comment