ΠΡΩΤΟΣ ΣΤΙΧΟΣ
Ἀπὸ τὸν πρῶτο στίχο μας κερδίζουμε
ἐκείνων τῶν ψυχῶν ποὺ ἀναστατώνονται
τὴν προσοχήν. Τὶ δύσκολο καθῆκον, εἰς τὸ μέτρον
τῶν κάποιων συλλαβῶν αὐτῶν νὰ κλείσουμε
τὴν ἀπαρχὴν τοῦ πόθου, νὰ ἡδονίσουμε
τῆς ὠραιότητος καὶ τῆς ζωὴς τὸ κέντρον,
καθὼς οἱ λογισμοὶ ὑποδηλώνονται
καὶ τὸ παρὸν τὸ θλιβερὸν διαιωνίζουμε.
Ὁ πρῶτος στίχος μένει πάντα εἰς τὴν μνήμην
τῶν Ἐλαφρῶν, τῶν καταλόγων καὶ τῶν τίτλων.
Οἱ μυημένοι στῶν μουσῶν τὲς χάρες
θὰ ἀποπλεύσουν καὶ θὰ κάμουν τὸ ταξείδι
τὸ στιχηρὸν στῆς ποίησης τὰ πελάγη,
στὸν τελευταῖον στίχο βρίσκουν ἡδονήν.
ΝΣ
21 Μαρτίου 2005
No comments:
Post a Comment