Η ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ
Αργά τη νύχτα μ’ επισκέπτεται η βασίλισσα Σελήνη.
Είμαστε φίλοι από παλιά,
όταν, ακόμη χώμα εγώ, απ' το χώμα της ξεχώρισα.
Είναι πονετική η Αυτής Μεγαλειότης.
Σαν γι’ άλλη χώρα φεύγει ο βασιλιάς της μέρας,
αφήνοντας αυτήν κυρία του απείρου χάους
πιστή και τακτική να κυβερνά,
ντύνετ’ εκείνη χρυσοποίκιλτους αστέρας,
κι αφού τους δρόμους ασημώσει του πελάγους
έρχεται πάντα συντροφιά να μου κρατά.
Και μόνο η παρουσία της μου φτάνει,
παρηγοριά, που τόσο επιθυμώ, να δώσει στην ψυχή.
Κι αυτό η Βασίλισσα το ξέρει, τό ’χω πει,
πόσο καλό κι ο ερχομός της μόνο κάνει.
Μαζί με τις κυρίες κατεβαίνει της τιμής,
την θεία Γαλήνη και την Έμπνευση, τη Γνώση,
που η καθεμιά τους κάτι έχει να μου δώσει,
προς ευτυχίαν δυστυχούς ψυχής εμής.
Μυστηριακή νυχτερινή τελετουργία
η μεσουράνια συνοδεία πάντα ακολουθεί,
φιλοσοφίας λιμάνια κι ακρωτήρια ανταριασμένα
με φως αιθέριο να φωτίσει προσπαθεί.
Μη με ξεχνάς, Μεγαλειοτάτη! Μην ξεχάσεις
νυχτερινούς διαλόγους μιας κρυφής ακρογιαλιάς σου
όταν μου θύμιζες τις λανθασμένες αποφάσεις
και πάλι μού ’δινες φτερά του θρυλικού Πηγάσσου,
να συνεχίσω το ταξίδι μες σε κόσμους άπιστους
ζητώντας ψήγματα χρυσής Αγάπης κι Ευτυχίας.
δε βρήκα, μα θα βρω, είμαι σίγουρος, ελάχιστους
αλλά πολύτιμους, λίθους ατίμητους τελειότητος σπανίας.
Αργά τη νύχτα μ’ επισκέπτεται η βασίλισσα Σελήνη.
Είμαστε ένα από παλιά, όταν το Πνεύμα ύλη δημιουργούσε
αρχή στο χρόνο δίνοντας και τέλος.
Κοινή είν’ η μοίρα μας. Μαζί θρηνούμε τα χαμένα μεγαλεία.
Α, τι θά ’κανα αν δεν ήταν η βασίλισσα;
Τι θα έλεγα αν δεν ήταν η βασίλισσα;
Πώς θα υπήρχα αν δεν ήταν η βασίλισσα;
22.03.1995
No comments:
Post a Comment