ΚΟΙΜΩΜΕΝΕΣ
Στὲς ἐσωτερικὲς σκιερές μας κλίνες πάνω
κείτονται ὠραῖες Κοιμωμένες ἡ ψυχές μας.
Τὸν ὕπνο τὸν βαθύ τῆς ἀσφαλείας καθεύδουν
ἀφιονισμένες. Καὶ τὰ μάγια ἐδέσαμεν ἑμεῖς.
Ἔτη διαβαίνουν, ἄνθρωποι, μὰ αὐτές τὸν ὕπνο
δὲν παραδίδουνε ποτέ. Κλεισμένες στὸ γυαλί των
ἐμμένουν στὰ ὄνειρα πιστές ποὺ τὲς μαγέψαν
καὶ στὲς βουλήσεις τῆς ἀκινησίας - Ματαίως:
πῶς νὰ χτιστούν οι κόσμοι τῶν ὀνείρων ἀπὸ κλίνης,
πῶς δίχως συνεργούς νὰ γίνουνε παλάτια ἀγάπης
καὶ πῶς νὰ φτάσουν μόνες εἰς τὸ πεπρωμένον;
Οἱ πρίγκηπες διέρχονται καὶ σταματοῦν
καὶ πλησιάζουνε. Όμως αὐτὲς κλεισμένες
μὲς στὸ ὑάλινο κλουβί των ἀποφεύγουνε τὸ στέμμα
τὸ ζωογόνον τοῦ ἔρωτος, τῆς ἡδονῆς τὸ βλέμμα
καὶ τοῦ φιλήματος τὴν ἔφεσιν. Δοσμένες
εἰς τῆς ἀγνότητος τὴν ἐνοχὴν πενθοῦν.
Μὰ ξάφνου οἱ πρίγκηπες στὸ πέρασμά των
πιὰ γιατὶ δὲ σταματοῦν, γιατὶ πιὰ δὲν ἐγγίζουν
τὸ ὑάλινο κατάλυμα, τὸ σκιερόν; Ἴσως γιατὶ
στὲς ἐσωτερικές, θλιβές μας κλίνες πάνω
- στὰ ὑάλινά μας φέρετρα τ᾽ ἀραχνιασμένα -
κείτονται γραῖες ρυτιδωμένες ἡ ψυχές μας
νεκρές, στῆς ἀφελείας τὸν ὕπνο πεθαμένες
πού - θλιπτικόν! - τὰ μάγια καὶ τὰ ξόρκια
μετ᾽ εὐλαβείας ἐδέσαμεν ἑμεῖς!
ΝΣ
23 Ἰανουαρίου 2005
No comments:
Post a Comment