ΕΛΛΕΙΨΗ
Το
βάρος του κενού που στα κατάβαθα βρίθει
της άδειας ψυχής
απελπισία
γεμίζει κι άραχλα νοήματα και σκέψεις που,
το
νου θωπεύοντας και σαν νέες σειρήνες τραγουδώντας,
προς
τη θυσία του πνεύματος
στης απραξίας τον αιματόλουστο βωμό
δολωτικά
κι ασφυκτικά καλούνε.
Έλλειψη.
Ο ζωντανός χαμός
κι
ο χωρισμός του ενός σε πιότερα κομμάτια,
μέλη
όλα ενός συνόλου λατρευτού κι όμως τόσο ξένου
ξεκοκκαλίζει
σαν οιωνός πανάθλιος
του
Προμηθείου σώματος το ζωτικό της ύπαρξης μέλος,
την αγάπη,
πλην
άλλο τίποτα μη καταφέρνοντας απ’
της αγάπης
την
κατάρα και δυνάμωση.
Έλλειψη.
Μέσα στη μοναξιά γεννιέται ο έρωτας
και
στην ερημιά του πλήθους τριγυρνά κανείς
και
στη μεγάλη του μυαλού του πολιτεία
ζει
και αγαπά κι ενώνεται,
φωνή
υψώνοντας ενάντια στην αδικία της μη ύπαρξης,
αναζητώντας
ικετευτικά την αγκαλιά που τόσο λαχταρά
και
εύχεται και, της ψυχής αχόρταγα ανοίγοντας τα μάτια,
ψάχνει.
Ώ,
πώς οι Θεοί βολικά το Όλον κυριεύουν,
πάντοτε
θέλοντας καλό κι όχι κακό να φέρουν!
(
καλό για ποιόν; για πότε; με τι κόστος; )
Κι
αν δεν υπήρχε Έλλειψη κι έλλειψη Έλλειψης υπήρχε;
Πότε
θα πάψει αυτός ο κύκλος της φαυλότητας
και
της κενής, ανήσυχης ψυχής;
Γιατί
νά'ναι τα πνεύματα απαράλλαχτα κι ανόμοια;
Γιατί
εύκολα να μη συμβρίσκονται;
Λείπει
άραγε η γνώση ανάμεσα απ’ το πλήθος,
πως
τόσο μοναδικά και θεϊκά γεννήθηκαν;
12.10.1993
Εξαιρετικά ενδιαφέρουσα γραφή- βαθειά υπαρξιακό περιεχόμενο ενός πνεύματος σφριγηλά ανήσυχου!!!
ReplyDeleteΚαλή αρχή με το blog! Και είθε το 2022 να είναι γεμάτο ποίηση και μουσική! Μόνον έτσι θα γίνει ο κόσμος καλύτερος! ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!
Ευχαριστώ πάρα πολύ - ο λόγος μιας ποιήτριας ζυγίζει διπλά!
Delete